Lecturas biblicas del dimenge 18 de decembre de 2011

2 Samuèl 7, 1-16: 1 Quand lo rei demorèt dins l'ostal, e que l'Etèrn li agèt balhat lo repaus, aprèp l'averdesliurat de totes los enemics que l'entornavan, 2 diguèt a Natan lo profèta: Vega doncas! Demòri dins un ostal de cèdre, e l'arca d Dieu demòra al mitan d'una tenda. 3 Natan responguèt a rei: Vai, fai tot çò qu'as dins lo còr, que l'Etèrn es ambe tu. 4 La nuèit d'aprèp, la paraula de l'Etèrn foguèt mandada a Natan: 5 Vai dire a mon servent Dàvid: Aital parla l'Etèrn: Es tu que me bastisariás un ostal per que ne faga ma demorança? 6 Mas ai pas demorat dins un ostal dempuèi lo jorn quand faguèri montar los enfants d'Israèl en defòra d'Egipta dusca uèi: ai viatjat jos la tenda e dins lo tabernacle. 7 Pertot ont ai caminat ambe totes los enfants d'Israèl ai dit un mot a qualques unes de las tribús d'Israèl a aquelas aviái comandat de pasturar mon pòble d'Israèl, ai dit: Perqué me bastissètz pas un ostal de cèdre? 8 Ara diràs a mon servent Dàvid: Aital parla l'Etèrn de las armadas: t'ai deslargat, darrièr las oelhas, per que foguès cap de mon pòble, sus Israèl; 9 ai estat ambe tu pertot ont as caminat, ai macat totes tos enemics dabant tu, e ai rendut ton nom famós coma lo nom dels grands que son sus la tèrra; 10 ai balhada una demorança a mon pòble, a Israèl e l'ai plantat per que siá fixat e siá pas bolegat, per que los missants l'opremigan pas mai coma de per abans 11 e coma a l'epòca ont aviái instalats de jutges sus mon pòble Israèl. T'ai balhat de repaus en te desliurant de totes tos enemics. E l'Etèrn t'anonçia que crearà un ostal. 12 Quand tos jorns seràn complegats e que seràs colcat ambe tos paires, quilharài a ta posteritat aprèp tu, lo que serà sortit de tas entralhas, e afermirai son rènhe.13 Aquèo serà li que bastirà un ostal a mon nom, e afermirai per totjorn lo tròn de son reialme. 14 Serai per li un paire e serà per ieu un filh. Se fa lo mal, lo catigarai ambe la gimbla dels òmes e ambe las nhòcas dels enfants dels òmes; 15 mas ma gràcia se tirarà pas d"el, coma l'ai tirada de Saúl, qu'ai fòragetat dabant tu. 16 Ton ostal e ton rènhe seràn per totjorn assegurats, ton tròn serà per totjorn afermit.

1 Corintins 6, 19: Sabètz pas que vòstre cadavre es lo temple del Esperit Sant qu'es en vosautres, qu'avètz recebut de Dieu e que apartenètz pas a vosautres meteisses?

Revelacion 22, 12-21: 12 Vaquí, veni lèu, e ma retribucion es ambe ieu, per tornar a cadun segon çò qu'es son òbra. 13 Soi l'alfà e l'omega, mo primièr e lo darrièr, la debuta e la fin. 14 Astrucs los que lavan sa raubas, per fin d'aver drèit a l'arbre de vida, e de dintrar dins la vila! 15 Defòra los cans, los encantaires, los impudics, los idolatras e totom qu'aima e practica la messòrga! 16 Ieu, Jèsus, ai mandat mon angèl per tesimoniar aquelas causas dins las glèisas. Soi lo descendent e la posteritat de Dàvid, l'estèla llusenta del matin. 17 E l'Esperit e l'esposa dison:Ven! E que lo qu'aus diga: Ven! E que lo qu'a set venga, que lo que vòl, prenga l'aiga de la vida, a gratis. 18 O declari a totom qu'aus las parauleas de la profecia d'aquel libre: Se qualqu'un i ajusta quicòm, Dieu lo tustarà dels flagèls descrits dins aquel libre; 19  e se qualqu'un suprim quicòm de las paraulas del libre d'aquela profecia, Dieu suprimirà sa part de l'arbre de vida e de la vila santa, descrits dins aquel libre. 20 Lo que testimonia aquelas causas ditz: Òc, veni lèu. Amen! Ven Sénher Jèsus! 21 Que la gràcia del Sénher Jèsus siá ambe vosautres.

Lucas 1, 26-38: 26 Al seisen mes, l'angèl Gabrièl foguèt mandat per Dieu dins una vila de Galilea, sonada Nazarèta, 27 alprèp d'una verge promesa a un òme de l'ostal de Dàvid, sonat Josèp. Lo nom de la verge èra Maria. 28 L'angèl dintrèt en çò d'ela e diguèt: Te saludi, tu a-n-aquela una gràcia a estada faita; lo Sénher es ambe tu. 29 Trebolada per aquela paraula, Maria de demandava çò que podiá  significar una tala salutacion. 30 L'angèl li diguèt: Crenh pas, Maria, qu'as trobada gràcia dabant Dieu. 31 E vaquí, vendràs emprenhada e enfantaràs un filh, e li balharàs lo nom de Jèsus.  32 Serà grand e serà sonat Filh de l'Autisme , e lo Sénher Dieu li balharà lo tròn de Dàvid, son paire. 33 Renharà sus l'ostal de Jacòb eternalament, e son rènhe aurà pas de fin. 34 Maria diguèt a l'angèl: Cossí se farà que coneissi pas d'òme? 35 L'angèl li responguèt: lo Sant Esperit vendrà sus te, e la poténcia de l'Autisme te cubrirà de son ombra. Es perque lo sant enfant que naisserà de tu serà sonat Filh de Dieu. 36 Vaquí, Elizabèt, ta parenta, a emprenhat, ela tanben, un filh dins son vielhum, e aquela, qu'èra apelada esterila, es dins son seisen mes. 37 Car pas res es impossible a Dieu. 38 Maria diguèt: Soi la serventa del Sénher, que me siá fait segon ta paraula! E l'angèl la daissèt.

(Revirada en occitan de Georges d'Humières per la Glèisa reformada de Narbona)

_____________________________

*