Lecturas biblicas del dimenge 19 de febrièr de 2012

Esaias 43, 18-25

2 Corintins 1, 18-22

Marc 2, 1-12: 1 Qualques jorns aprèp, Jèsus tornèt cap a Capernaüm. Aprenguèron qu'èra a l'ostal, 2 e s'amassèt un grand nombre de personas que l'espaci davant la pòrta podiá pas mai los conténer totes. Anonciava la paraula. 3 De gents venguèron alprèp de li, menant un paralitic, portat per quatre òmes. 4 Coma podián pas l'abordar, en causa de la fola, descubriguèron lo teulat de l'ostal ont èra, e davalèron per aquela dubertura lo lèit sus aquel lo paralitic èra colcat. 5 Jèsus, vesent lor fe, diguèt al paralitic: Mon enfant, tos pecats son perdonats. 6 I aviá alai qualques escriveires, qu'èran aseguts, e que se disián al dedins d'els: 7 Cossí aquel òme parla aital? Blasfèma! Qual pòt perdonar los pecats, se's pas Dieu sol? 8 Jèsus ajant tanlèu conegut per son esperit çò que pensavan al dedins d'els, lor diguèt: Perqué avètz de talas pensadas dins vòstres còrs? 9 Quin es lo mai aisit, de dire al paralitic: Tos pecats son perdonats, o de dire: leva-te, pren ton lèit, e marcha? 10 Aladonc, per que sapiatz que lo Filh de l'òme a sus la tèrra lo poder de perdonar los pecats: 11 Te comandi, diguèt al paralitic, leva-te, pren ton lèit, e vai dins ton ostal. 12 E sul pic, se levèt, prenguèt son lèit e sortiguèt en preséncia de tot lo monde, de tal biais que, totes èran estonats e glorificavan Dieu, disent: Avèm pas jamai vist quicòm de parièr.

( Revirada en occitan de Georges d'Humières per la Glèisa reformada de Narbona )

____________________________

*