Ensag de presentacion.


Lo corrent del protestantisme liberal es minoritari dins lo monde protestant . Es una tendéncia de la Glèisa Reformada de França qu'es possible de datar al sègle XVIen e que s'es fòrça developada  al sègle XIXen.

Las diferentas orientacions son las seguentas:

 I - Comprene çò qu'òm crei.

Lo liberal recerca una fe inteligenta amb lo pensament de la coëréncia , de la continuacion , la corelacion de la fe e de la rason . Se l'epòca moderna compòrta dels elements negatius , los apòrts positius son plan considerables.

II - Estudi critic de la Bíblia.

Es pas possible de prene la Bíblia coma un tèxte de legir al primièr gra . Cal la revirar al lum de la modernitat . Sèm pas d'integristas.
Los tèxtes son dels temps de l'Antiquitat e ara , devèm comprene lors situacions e l'esperit d'aquestes : metre en situacion , se dison . La Bíblia es un testimoniatge de la Revelacion venguda a travèrs los òmes ; es a dire que los èssers umans an recebut , comprés e revirat çò que Dieu a fait e dit amb una vision orientala e de l'epòca . Es per aquelas rasons que l'estudi " istòrico-critic " dels Ancian e Novèl Testaments es tant important .

III - Escota del messatge de Jesus.

Jesus a pas res escrit ; es sa predicacion qu'es lo mai important , es pas sa personalitat . Es sons " dits " e pas los eveniments que son primièrs .
Lo catequisme socinian de Rakow quicha sus la fonccion profetica de Jesus coma predicator e ensenhaire . Cal tanben , amb R.Bultmann , quichar sus la " demitologisacion " de l'Istòria Santa , es a dire , formular la pensada de Crist dins un langatge " quasi-laïc " ( Ch. Wagner , A. Schweitzer ) .

IV - Dobertura a d'autras religions.

Los protestants liberals pensan que Dieu pòt se manifestar de pertot e a totes ; i a pas d'exclusivisme . Los apòrts pòdon venir de totes costats en prenent en compte que de deformacions e de perversions son totjorn possiblas .

V - Individualisme positiu.

Cal insistir sus la responsabilitat personala de cadun , sus lo refús de condemnar , de fòrabandir , tanben de promòure la toleréncia e l'escota dels autres , de reconéisser enfin que las institucions son totjorn relativas e pòdon s'enganar .

VI - Relativitat de las doctrinas.

Per nosautres, los dògmas ( definicions definitivament atudadas per una institucion qualqua siá ) son pas intocables . Pertocant las doctrinas , discutissèm la Tradicion e las doctrinas classicas . Consideram qu'aquelas son dels ensages aproximatius , revisables , revocables en fonccion del temps e del luòc . La doctrina es pas un objècte de fe mas una expression de la fe .

VII - Actualitat de la pensada del protestantisme liberal .

Es un corrent de pensada qu'es vertadièrament contestat dempuèi totjorn , mas que sembla fòrca d'actualitat .
Lucha per la libertat de pensar de cadun e contra totes los fondamentalismes , los integrismes , los fanatismes e , aital , contra tota violéncia morala o fisica . La fin justifica pas los mejans ( per exemple l'Inquisicion , las Guèrras de Religions , e mai prèp de nosautres , la tortura a Gantanamo ) . Per malastre , uèi , òm pòt pas escriure que la lista es acabada !
Es per qué devèm demorar de  " velhaires " e " tenir nòstras lampas alucudas " ( Lc 12,35 ) .


De notar: aqueste tèxte es una revirada e vos mercegi de me desencusar per las fòrmas francimandas.


Jòrdi